Ik moet eerlijk bekennen dat ik de schrijver Martin Bril alleen van de televisie kende. Ik heb een keertje thuis op de bank meegedaan met het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Zijn dictee uit 1996, met woorden als ‘guppy’ (had ik goed, wie niet?) en ‘beatjuggelen’ (fout, nog nooit van gehoord en verkeerd gegokt).
En natuurlijk zijn optredens in De Wereld Draait Door en ‘Rokjesdag’, het woord dat inmiddels een begrip is geworden. En jarenlang leefde ik in de veronderstelling dat dit woord uit zijn brein afkomstig was … Maar beter goed gejat, dan slecht verzonnen!
Voor mij was Bril dus een literaire onbekende, tot aan mijn verjaardag een paar weken geleden.
Man uit de verte
Dat is de titel van het boek dat ik van een hele goede vriend kreeg. Martin Bril op zijn vertelstoel, breeduit pratend over zijn muzikale helden en hoe dat allemaal zo gekomen is. Een klein kijkje in het privéleven van de man en één van de rode draden in zijn bestaan: de wonderlijke wereld van de muziek. Laat ik nou ook door die devil in disguise zijn behekst …
Er passeren in het boek heel wat namen de revue. Elvis, Steve Earle, The Beatles en mijn grote held Bob Dylan. Korte hoofdstukken, hapt zo heerlijk weg … Verder ga ik er niets meer over zeggen, leest u het boek zelf maar eens.
Maandmenu
Inmiddels heb ik de bundel ‘Rokjesdag’ gekocht, met een aantal sublieme columns. Althans in mijn ogen. “Rokjesdag is die ene dag in het voorjaar dat alle vrouwen als bij toverslag ineens een rok dragen, met daaronder blote benen.”
Op de menukaart van mei staan verder nog ‘Wat een man nodig heeft’ en ‘Vaders en dochters’. En daarna zien we wel verder. Maar ik heb zo’n vermoeden dat er nog meer Bril zal volgen …
Bijna overbodig om te zeggen dat we als bibliotheek een mooie Bril collectie hebben. Gewoon eens eentje doen!
