Zo rond de zomervakantie zijn de detectives en - al of niet literaire - thrillers in de bibliotheek niet aan te slepen. Ook ik ben er tijdens mijn vakantie min of meer verslaafd aan. Zo heb ik erg genoten van de literaire thriller ‘Op klaarlichte dag’ van Simone van der Vlugt.
Niets is wat het lijkt
In het boek beschrijft Van der Vlugt hoe Nathalie, die in de veronderstelling verkeert dat zij haar gewelddadige vriend heeft doodgeslagen, met haar baby Robbie op de vlucht slaat. Het kost haar al haar vindingrijkheid om uit zijn handen te blijven. Maar Nathalie is niet alleen op de vlucht voor hem. Ook de politie wil haar spreken, in verband met de moord op haar beste vriendin.
Een toevallige ontmoeting tussen Nathalie en rechercheur Julia Vriens brengt de zaak in een stroomversnelling. Nathalie heeft inmiddels een nieuwe identiteit aangenomen en Julia heeft geen idee met wie zij te maken heeft. Maar als Nathalies ex op het toneel verschijnt, verandert dat. Dan blijkt dat niets is wat het lijkt…
Sneltreinvaart
Van der Vlugt beschrijft de achtervolging naar Italië en weer terug naar Nederland in sneltreinvaart.
Ze houdt het tempo hoog, met onverwachte plotwendingen, waardoor je continu op het verkeerde been wordt gezet. Tot vlak voor het einde heb je geen enkel idee hoe de situatie nu in elkaar zit. Dit geldt ook voor de karakters van de hoofdpersonen. Ze blijven ze je tot het einde verrassen, maken andere keuzes dan verwacht en dan blijkt inderdaad dat niets is wat het lijkt…
Een echte pageturner die je in één ruk wilt uitgelezen. Liefst op klaarlichte dag, in het zonnetje en in je hangmat.
Simone van der Vlugt is schrijfster van historische jeugdboeken waar ze verschillende prijzen mee won en die ook in Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk, Spanje en Denemarken verschenen. Tegenwoordig schrijft ze ook thrillers voor volwassenen. ‘Op klaarlichte dag’ is haar nieuwste.
Uiteraard is ook dit boek te leen in de bibliotheek.
Tags: Marianne, Recensies
No Comments »
Bovenstaande vraag zorgde afgelopen week in onze kantoortuin voor een discussie. Voor ons, als bibliotheekmedewerkers, is een roman een verzamelnaam voor elk boek dat geen non-fictie (informatief boek) is.
Voor de gemiddelde lezer ligt dit blijkbaar anders. Vraag een willekeurige mannelijke bibliotheekbezoeker of hij romans leest en het antwoord is (soms beledigd): “Romans? Nee, ik lees alleen detectives.”
Niks romantisch
Zoals een drama geen dramatische gebeurtenis is, maar ‘een door monoloog, dialoog, mimiek en gebaren weergegeven handeling’ (met dank aan mijn leraar Nederlands op de MMS, die dit er wekelijks bij ons inramde), hoeft een roman niet persé een romantisch boek te zijn.
Toch leeft dit idee hardnekkig bij het gros van de lezers en zorgt dit in de bieb weleens voor misverstanden. Je gaat soms ten onrechte uit van je eigen vakkennis of -terminologie en niet van die van de doorsnee bibliotheekbezoeker. Geval van beroepsdeformatie?
Soorten romans
Even voor de goede orde: volgens Van Dale is een roman ‘een in prozastijl geschreven verhaal van betrekkelijk grote omvang, waarin lotgevallen en meestal ook karakter, respectievelijk karakterontwikkeling van een of meer personen beschreven wordt’.
Er zijn veel soorten romans: familieromans, historische romans, detectives, oorlogsromans, science fiction enzovoort. Niks romantisch aan dus.
Tags: boeken, Marianne
No Comments »
De kantoortuin van onze bibliotheek bevindt zich vlak onder de Sint Jacobstoren. Zodoende kunnen we elke vrijdag van 11.00 tot 12.00 uur genieten van het carillonspel van stadsbeiaardier Jos Vogel, die eveneens organist is van de kerk.
Computercarillon
Het carillon van de St. Jacobstoren bestaat uit 47 klokken, waarvan de drie grootste tevens als luidklok dienst doen. Tot aan de grote restauratie van 1997/1998 speelde het carillon overdag om het kwartier een melodietje. Daarna begon ook voor het carillon het computertijdperk; met uitzondering van de nachtelijke uren speelt er op het hele en halve uur een melodietje. Daarbij wordt het carillon aangestuurd door een computer, waarin een verwisselbare chip zit met de daarop ‘ingeblikte’ melodieën. Om 12.00 en 18.00 uur wordt echter de melodie nog steeds ‘via de speeltrommel‘ ten gehore gebracht.
De reacties van mijn collega’s op het vrijdagse carillonconcert lopen uiteen van zacht meeneuriën tot hartgrondig zuchten. Persoonlijk word ik wel blij van muziek die van buiten mijn werkplek binnenkomt, zelfs die van een draaiorgel, zolang het maar geen Peruaanse panfluiters zijn.
Zomer in Zeeland
Omdat het ’s zomers in de kantoortuin vaak niet te harden is van de hitte, zijn er vorige week een paar klapramen geplaatst die voor frisse lucht moeten zorgen. Hierdoor komt niet alleen frisse lucht, maar ook de muziek van het carillon onbelemmerd en op volle sterkte naar binnen. Reden genoeg om een te voeren (telefoon)gesprek een uurtje uit te stellen.
Als ik hoor dat Jos Vogel na een uurtje carillonspel ‘Zomer in Zeeland’ inzet, weet ik dat de rust in de kantoortuin bijna weerkeert. Ook weer heerlijk.
Tags: Marianne, Vlissingen, zomer
No Comments »
Eén van de leuke aspecten van reizen in het buitenland is het eten. En dan heb ik het niet alleen over de croissants en het stokbrood in Frankrijk of pizza in Italië, hoe lekker ook.
Pick and pray
In Peking ga je niet op zoek naar de dichtstbijzijnde Mac, maar eet je op straat een vers geroosterde en gekruide (kip-?varkens-?cavia-?) saté: heerlijk!
Eten in een restaurant in China is sowieso een belevenis, omdat je geen wijs kunt uit het menu: het is óf in het Chinees óf daarnaast ook in het Chinglish, iets dat vaker niet dan wel verhelderend werkt. In elk geval wel op je lachspieren.
Dus kies je je gerecht volgens het ‘pick and pray’-principe en laat je je verrassen.
In Tibet at ik momo’s, thukpa en yakburger en dronk ik yakboterthee (yuck!) en in Nepal dronk ik lassi en at ik dal bhat en de lekkerste lemon pancakes.
Maar ook dichter bij huis kwam ik verrassende gerechten tegen.
Gefrituurde Mars
Zo hebben we ons tijdens de vakantie op de Hebriden niet gewaagd aan de traditionele Schotse haggis (schapenmaag, gevuld met stukjes hart, long, lever, niervet en havermout). Ook hebben we afgezien van een eveneens uit Schotland afkomstige ‘delicatesse’: de gefrituurde Mars. Alleen al het kijken naar het plaatje jaagt mijn cholesterol omhoog. En er zijn tenslotte grenzen…
Wilt u thuis zelf uitheemse gerechten zoals Nepalese dal bhat, Spaanse paella, Marokkaanse harira en Indiase curry’s klaarmaken, dan kunt u in de bieb kookboeken vinden uit alle windstreken.
Tags: eten, Marianne, vakantie
4 Comments »
Door omstandigheden gaat onze vakantie naar Zuid-Frankrijk deze zomer niet door. We blijven in eigen land, sterker nog: we blijven thuis.
Over het algemeen wordt het erg sneu gevonden als je niet met vakantie gaat. Zelfs als je in Zeeland woont, dat elke zomer wordt overstroomd door toeristen.
Zoals mijn in Amsterdam wonende zoon terecht opmerkte: ‘Kop op, als je in Zeeland woont, ben je eigenlijk al op vakantie’. Het strand, de zee en de zonuren, we hebben het allemaal bij de hand of op fietsafstand.
En, ook zo fijn: de bieb is gewoon open!
Gelukkiger van voorpret
Een bericht waar ik dan blij van word, stond onlangs in het AD. Hieruit blijkt dat vakantiegangers helemaal niet per definitie gelukkiger zijn dan thuisblijvers!
Onderzoeker Jeroen Nawijn van de Erasmus Universiteit onderzocht onder 1530 Nederlandse volwassenen het effect van vakanties. Hij keek met name naar geluksverschillen op lange termijn tussen vakantiegangers en mensen die nergens heen gaan. Volgens Nawijn werden de onderzochte vakantiegangers het gelukkigst van de voorbereiding van hun reis!
Van dat laatste heb in een eerdere blogpost ooit melding gemaakt: ik heb uren vakantievoorpret gehad met het uitzoeken van de (inmiddels geannuleerde) reis, dus dat geluk hebben we alvast binnen.
Thuisblijven taboe
En is vakantie altijd de hemel op aarde? Volgens een column door Onze Taal valt dat reuze mee. Of tegen.
‘Er rust een taboe op niet met vakantie gaan. En dat terwijl vakantie natuurlijk helemaal niks is. Als je vertrekt, sta je al stijf van de stress door alle voorbereidingen. Vervolgens is de vlucht vertraagd of zelfs geschrapt. En áls je er dan bent, blijkt de hotelkamer geen uitzicht te hebben maar wel kakkerlakken…. Je zou dus eigenlijk trots moeten zijn op je verstandige beslissing om gewoon thuis te blijven, en daar ook rond voor uit moeten komen.’
Dus bij dezen: u kunt ons deze zomer vinden in Environs-de-la-Maison, helemaal gelukkig en met een grote stapel vakantielectuur.
Tags: lezen, Marianne
3 Comments »
Persoonlijk heb ik niks met voetbal. Nooit gehad ook.
Als volstrekte buitenstaander kijk ik dezer dagen dan ook met grote verwondering naar de uitgelaten geestdrift van voetballiefhebbers.
Het WK: vier weken lang drie maal per dag een voetbalwedstrijd van 90 minuten, als je geluk hebt tenminste. En daar staat heel Nederland van op z’n kop. What’s the point? Word je er beter van, draagt het bij aan de wereldvrede?
Huiselijk geweld
Het tegendeel schijnt overigens waar te zijn: uit een internationaal onderzoek blijkt, volgens campagne ‘Zet huiselijk geweld buitenspel’, dat huiselijk geweld van mannen tegen vrouwen met bijna 10% stijgt direct na verlies van de favoriete sportclub. Na een voetbalwedstrijd is de gemiddelde man hoe dan ook agressiever dan gewoonlijk: heeft ‘zijn’ team verloren, dan verhoogt dat de frustratie en daarmee de kans op agressief gedrag.
Dus zit de helft van Nederland ook nog eens vier weken lang in de gevarenzone!
Voetbalgadgets
Nederland heet opeens Holland. Waar je maar kijkt word je geconfronteerd met het de meest bizarre uitingen van vaderlandse voetbalgekte: van pletterpetten, vuvuzela’s, beessies en gogo’s tot hele thuis-tribunes. Met als triest dieptepunt de Africa-man. Hoeveel oranje voetbalgadgets kan een mens verdragen?
Zelfs in de bibliotheek is niet aan het WK te ontkomen: we kunnen meewedden in onze eigen WK-voetbalpool. Zoals u kunt zien, zijn mijn collega’s er helemaal klaar voor.
En ik ben er al hélemaal klaar mee.
Tags: Marianne, voetbal
1 Comment »
Zelfs tijdens mijn vakantie kan ik het niet laten: toen ik onlangs op de Hebriden was, móest ik even de bibliotheek van Castlebay op het eiland Barra binnenlopen.
Het was een vriendelijk ogende, kleine bibliotheek (Barra heeft 1078 inwoners), gevestigd in de plaatselijke basisschool (dat dan weer wel). Er stond een kleine collectie boeken die er allemaal stukgelezen uitzagen. Zo te zien leek de plaatsing van de informatieve boeken sterk op onze SISO.
Ja, je bent een biebmiep of niet.
Ook was er een collectie boeken in het Schots-Gaelisch, de taal die op de Hebriden nog wordt gesproken.
Het was tien minuten voor sluitingstijd en er was geen sterveling te bekennen.
Gratis internet!
Tot mijn verrassing stonden er wel 4 pc’s met gratis (!) internet, erg welkom op een afgelegen plek waar zelfs je mobiel vaak geen bereik heeft.
Toen ik diezelfde avond naar de bibliotheek terugging om op het thuisfront gerust te stellen en te checken of de IJslandse vulkaanaswolk onze terugvlucht zou gaan vertragen, was het er aanmerkelijk drukker. Alle internet-pc’s waren bezet door de doorsnee-toerist op de Hebriden: vogelaars en backpackers.
Ik ben er nog niet helemaal uit tot welke van deze categorieën wij behoren…
Tags: bibliotheek, Marianne
No Comments »
