Bieb Blog Vlissingen

Bibliotheekmedewerkers aan het woord

Herfst in de hoofdrol

Gepubliceerd door PeterQ op 21/09/2012 08:24

Vandaag is het officieel de eerste herfstdag. In mijn privéblog had ik jarenlang de traditie die dag aan te grijpen voor een toepasselijk herfstgedicht. Waarom die traditie ook niet starten op het weblog van mijn werk?

Herfstpoëzie is vaak zwaar op de hand, of op z’n minst aan de melancholieke kant. Grappige herfstgedichten zul je dan ook niet vaak tegenkomen. Toch is er in de sector ‘light verse’ wel wat luchtigers te vinden:

Herfstliedje

Hoe klapt de laatste rode roos.
Hoe weent de gaffel bitter.
De laatste herders hoeden doos,
En hijgend gast de fitter.

Het alvlees kliert, het schild kliert mee.
Het kleine smal deelt vier door twee.
De ree kent ook haar wel en wee.
En dit zij haar vergeven.
Want, duizend schoon de zweze rikt,
De ooie vaart waar medem blikt,
En zo vervliet het leven.

Daan Zonderland (1909-1977)

Behalve poëzie heeft de bibliotheek natuurlijk nog veel meer te bieden met de herfst in de hoofdrol: kinderboeken, cd’s, romans, dvd’s, en ga zo maar door.
Neemt u maar eens een kijkje in de Zeeuwse catalogus. Daarin staan genoeg items om u de komende donkere dagen door te helpen.

Komrij’s stemadvies

Gepubliceerd door PeterQ op 12/09/2012 08:46

In 2006 schreef Gerrit Komrij op verzoek van het politieke televisieprogramma Buitenhof – hij las het daarin ook zelf voor – het gedicht ‘Stemadvies’.

Stonden destijds de parlementsverkiezingen na de val van het kabinet-Balkenende II voor de deur, Komrij zou er geen woord in hebben veranderd als hij had geweten dat ‘Stemadvies’ zes jaar en een politieke eeuwigheid later en enkele dagen voor de nieuwe verkiezingen van 2012 zou worden herhaald.

Stemadvies

Hoe heet de man (of vrouw) die quasi doet
Alsof hij naar ons luistert maar intussen
Met aangeleerde taal en lange lussen
Tegen zijn eigen leegte zit te praten –

Hoe heet de man (of vrouw) die vrede preekt
En door niets zó aan zijn gerief kan komen
Dan door het sturen, in zijn natte dromen,
Van kinderen (niet de zijne) als soldaten?

We noemen hem (of haar) politicus.
Houd de politici onder de duim.
Politici zijn gas. Geef ze de ruimte
En ze vullen alle hoeken, alle gaten.

Gerrit Komrij

Onze bibliotheek is overigens vandaag traditiegetrouw ook weer stemlokaal, dus misschien loopt u vandaag nog wel even bij ons binnen. Om uw stem uit te brengen en/of om meer Komrij-poëzie te halen. In het eerste geval wens ik u veel wijsheid, in het tweede geval veel leesgenoegen.

Zurebommentijd?

Gepubliceerd door PeterQ op 27/07/2012 09:07

Het was u vast zelf ook al opgevallen, het is weer die tijd van het jaar, met tv-herhalingen, mediastille politici en non-nieuws – kortom: komkommertijd.

En die zomerflauwte doet zich ook gelden in onze bibliotheek. Aan de terugloop van onze blogpostjes, tweets en Facebook-uitingen is te merken dat veel van mijn collega’s momenteel genieten van een welverdiende vakantie. Toch blijft een klein groepje (waartoe ook ondergetekende behoort) hardnekkig doorploeteren in de tropisch warme kantoortuin, o.a. met het inrichten van onze nieuwe website die medio september online moet.

Bij het overzetten van teksten kwam ik zelfs onverwachts een pagina tegen waarop wij nota bene zelf de oorsprong van het begrip ‘komkommertijd’ nader verklaren. Nooit geweten dat onze oosterburen die periode ‘Sauregurkenzeit’ noemen. Zo leer je toch ongemerkt nog  wat bij en blijkt de bibliotheek weer eens meer te zijn dan alleen een ‘boekenuitleenfabriek’.

Maar mocht u per se willen lezen over komkommers, dan kan dat natuurlijk ook… :-)

Dodelijke kettingreactie

Gepubliceerd door PeterQ op 12/07/2012 09:03

Inmiddels al weer een tijdje terug in Nederland na veertien dagen zonnig verblijf in Griekenland. Dat ik daar een nieuw persoonlijk record vestigde door zes boeken te lezen zegt twee dingen: dit was een echte luier-& leesvakantie, én mijn ereader zet mij nog steeds aan tot boekenverslinden.

Vlak vóór die vakantie werd de Gouden Strop 2012 uitgereikt. Opmerkelijk genoeg werd deze prijs voor de beste Nederlandse thriller voor de tweede keer gewonnen door de mij onbekende Vlaamse auteur Bram Dehouck. Toen ik zijn bekroonde verhaal ‘Een zomer zonder slaap’ als e-boek tegenkwam, geen moment geaarzeld om dat op mijn readertje mee te nemen. Het bleek later het verrassendste boek van mijn vakantie te zijn.

Plattelandsthriller?
Misschien is de term thriller in dit verband enigszins misleidend. In eerste instantie lijkt het boek namelijk vooral te gaan over de onderlinge verhoudingen, de kleine & grote geheimen binnen het plattelandsdorpje Blaashoek. Vlakbij dit slaperige gehuchtje is recent een klein windmolenpark gebouwd en de slager is de enige die door het gezoem van de wieken aan een chronisch slaaptekort begint te lijden.
Dit ogenschijnlijk kleine ongemak leidt tot een onverwacht heftige kettingreactie van gebeurtenissen met uiterst dramatische gevolgen voor het hele dorp…

‘Een zomer zonder slaap’ is een bijzonder boekje, met een fraaie spanningsopbouw, zwarte humor en een knallende finale waarin de windmolens opnieuw een grote rol spelen.

Ideale vakantielectuur, of gewoon voor thuis op de bank. Wat mij betreft opnemen in de Keuze van het Personeel!

Wegens succes herhaald: het Vakantiepakket

Gepubliceerd door PeterQ op 05/06/2012 09:10

Vorig jaar startten wij een nieuwe zomerservice: het Vakantiepakket. Het bleek een schot in de roos: tientallen bibliotheekleden maakten dankbaar gebruik van de mogelijkheid om een uitgebreid lees-, kijk- en luisterpakket te laten samenstellen.

Tevreden reacties
“Meer dan tevreden over de door de bibliotheek uitgezochte titels; hebben m’n blik op schrijvers verruimd”, was een van de publieksreacties. Een ander reageerde: “Grote klasse, volgend jaar weer!” – een verzoek waaraan we dus met plezier voldoen.

Net als vorig jaar kunnen onze leden zelf hun Vakantiepakket samenstellen uit de collectie boeken, dvd’s/cd’s en luisterboeken. Maar u kunt ook alleen een thema/genre opgeven en u lekker laten verrassen door de bibliotheek.

Hoe werkt het?
Heel gemakkelijk! Geef drie weken voor uw vakantie tien titels aan ons door. Wij proberen minimaal vijf van deze titels voor u klaar te leggen op de door u gewenste datum. U ontvangt het vakantiepakket in een leuke bibliotheektas. Bovendien biedt het vakantiepakket als voordeel dat u de materialen zes weken mag lenen in plaats van de gangbare drie weken. Dat betekent dus: onbezorgd lekker lang lezen deze zomer!

Gratis
Het vakantiepakket is gratis voor basis- en sterkaarthouders. Minikaarthouders betalen slechts € 5,00. De actie loopt tot 1 september 2011. Meer lezen over het vakantiepakket en uw bestelling doorgeven kan door hier te klikken.

Verbaal slagveld

Gepubliceerd door PeterQ op 11/05/2012 09:25

De eenakter ‘Le dieu du carnage’ van de Franse schrijfster Yasmina Reza ging in 2006 in première en maakte sindsdien een zegetocht over de toneelpodia van Parijs, Londen en New York.
Een aantal jaren later maakte Roman Polanski samen met schrijfster een nieuwe tekstbewerking, situeerde de plaats van handeling in New York en verfilmde het toneelstuk in 2011 onder de verkorte titel ‘Carnage’ (‘Slachting’).

Luchtig
De films van de inmiddels 79-jarige regisseur hebben vaak gemeen dat ze draaien om gespannen relaties en personages die fysiek of geestelijk geen kant meer uit kunnen. Polanski’s rolprenten zijn dan ook meestal serieus en regelmatig beklemmend te noemen. In tegenstelling tot wat de titel zou kunnen doen vermoeden, is ‘Carnage’ echter behoorlijk ‘luchtige kost’ …

Keurige echtparen
De film opent met een shot van twee jongens die in een speeltuin op de vuist gaan. Het gevolg: een van de twee moet een paar tanden missen. Hun beider ouders komen bijeen om de zaak te bespreken en verzekeringstechnisch in der minne te schikken. Zou geen probleem moeten opleveren, want dit zijn twee keurige echtparen die beschaving en sociale codes hoog in het vaandel hebben.

Psychologisch bloedbad
Toch voel je als kijker dat het al na luttele minuten begint te wringen tussen de vier, en dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de zaken totaal uit de hand lopen. Hoe snel kan een beschaafd gesprek veranderen in een absurde maalstroom van openbaringen, grofheid, dronkenschap en mentaal geweld? Of anders gesteld: hoe dun is het vernislaagje menselijke beschaving eigenlijk?
De vier fantastische acteurs (Jodie Foster, Kate Winslet, John C. Reilly en Christoph Waltz) zijn aan elkaar gewaagd en zorgen voor een psychologisch bloedbad vol zwarte humor en knetterende dialogen.

‘Carnage’ is een geslaagde kruising tussen moralistische satire en een hedendaagse variant op die andere toneelklassieker ‘Who’s afraid of Virginia Woolf?’.

Zelden zo gelachen bij een Polanski-film!

Judo, porno, wiskunde (en nog veel meer)

Gepubliceerd door PeterQ op 13/04/2012 09:02

Nog steeds buitengewoon gelukkig met & verslingerd aan mijn ereadertje, en zojuist mijn tweede digitale pil uitgelezen.

Direct na ‘Tonio’ las ik eerst nog ‘In Evenwicht’, het postuum uitgegeven laatste boek van Martin Bril, en toen had ik ‘t wel effe gehad met de dood.
Als luchtige tussendoortjes schakelde ik eventjes over op korte verhalen en columns van o.a. Midas Dekkers en Youp van ’t Hek, maar al snel werd het wel weer tijd voor iets substantiëlers. Dat werd dus ‘Bonita Avenue’, het veelbesproken debuut van Peter Buwalda, waarin ik de afgelopen paar weken totaal verdwaald ben geweest.

Flashbacks & wisselende perspectieven
Hoe minder je van te voren over het boek weet, hoe beter (voor de liefhebbers hier toch een beschrijving met spoiler alert!). Betekent wel dat je dan vanaf pagina 1 een verrassende doolhofpuzzle krijgt voorgeschoteld waarin je zelf je weg moet vinden.
‘Bonita Avenue’ heeft namelijk een buitengewone structuur. Buwalda is bepaald geen publiekspleaser en zigzagt dik 500 bladzijden lang door de tijd in flashbacks, tussen wisselende locaties en perspectieven.

Handig in dit verband bleek de (terug)zoekfunctie van mijn ereader, want soms dreig je in de veelheid van details, zijlijnen en associatieve terugblikken wel eens het spoor bijster te raken.

Ontploffingen
Heel kort samengevat is deze roman een thriller-tragedie over noodlot en verval, die deels speelt tegen de achtergrond van de Enschedese vuurwerkramp in 2000. Dan ontploft namelijk ook het gezin van Siem Sigerius (flamboyant wiskundige en rector magnificus van de Universiteit Twente) dat bezwijkt onder een veelheid aan geheimen uit het recente en verre verleden.
Daarbij worden verrassende ingrediënten als judo, porno en wiskunde gemixt met klassieke thema’s (jaloezie, schuld, wraak) in een maalstroom van dramatische gebeurtenissen. Lezen is geloven.

“Blij dat ik het eindelijk uit heb”, verzuchtte een collega. Voor mij had het boek nog een paar honderd bladzijden dikker mogen zijn. Ik val namelijk nu onherroepelijk in een zwart gat en moet weer op zoek naar nóg zo’n dikke pageturner waar het stilistisch vuurwerk vanaf spat. Vrees dat dat nog niet zo eenvoudig gaat worden. Wat een weergaloos verhaal, wat een schrijftalent!

« Newer PostsTerug in de tijd »